تبلیغات
بانک مقالات علمی و آموزشی - مطالب هفته اول دی 1391
بانک مقالات علمی و آموزشی
::پایه راهنمایی و دبیرستان::

مرتبه
تاریخ : پنجشنبه هفتم دیماه سال 1391
یک تکه گچ را بوسیله سنگی بسایید و پودر گچ درست کنید . این پودر را به ظرف شیشه ای پر از آب اضافه کنید . مخلوط را خوب به هم بزنید . سپس از یک دستمال به عنوان صافی استفاده کرده ، مخلوط را از آن عبور دهید تا صاف شود .
نیمی از مخلوط صاف شده را داخل ظرف دیگری بریزید و یک قاشق سود شستشو (ترکیب قلیائی نظیر کربنات سدیم یا نمک قلیا ) و یا محلول بوراکس در آن حل کنید . اکنون مقداری پودر صابون به هر دو ظرف اضافه کنید و آنها را تکان دهید .
img/daneshnameh_up/0/0a/pp24.jpg

مشاهده خواهید کرد :

در آبی که به آن سود اضافه کرده اید ، کف بیشتری از صابون تولید می شود .

توضیح :

شما با اضافه نمودن گچ ( و یا سنگ آهک ) آب سخت درست می کنید اما بعد با حل کردن سود در قسمتی از آن ، گچ ها را از بین برده و به اصطلاح آب را نرم می کنید . مواد مشخصی مثل سنگ آهک ( و یا گچ ) آب را « سخت » می کنند . صابون در آب سخت خوب حل نمی شود در حالی که به راحتی در شیشه آبی که به آن ماده قلیائی اضافه گردیده حل می شود .
نام آب سخت در خلال جنگ داخلی آمریکا مطرح شد ، آنهم زمانی که سربازان متوجه شدند لوبیاهایشان پس از پختن در نوعی آب خاص سفت تر می شود ، از این رو اسم آن را آب « سخت » گذاشته اند .
آیا شما هم آب سخت سراغ دارید؟ می توانید آب لوله کشی منزل خود را امتحان کنید. مقداری صابون در آن حل کنید و کف آن را با کف صابونهایی که در آبهای سخت و نرم این آزمایش حل کرده اید مقایسه کنید .

آبی که در طبیعت وجود دارد، تقریبا سخت و ناخالص است. آب سخت، آبی است که اغلب گچ، آهک، نمک طعام، ترکیب‌های منیزیم، آهن، اکسیژن و ازت، انیدرید کربنیک، ترکیبات آلی و... دارد.
به مجموعه املاح کلسیم و منیزیم موجود در آب بر حسب میلی‌گرم بر لیتر، سختی آب می‌گویند. با سرازیرشدن آب از کوه، کلسیم و منیزیم در این آب‌ها حل و باعث سختی آن می‌شوند. تجربه نشان داد آب‌های سخت در صورت حرارت دیدن در گرم‌کن و شوفاژهای خانگی یا جداره تاسیسات حرارتی باعث ایجاد رسوب‌های کربناتی می‌شوند. وجود این رسوبات، نه تنها باعث هدر رفتن گرما می‌شود بلکه باعث خسارت دیدن جدار تاسیسات نیز خواهد شد. همچنین استفاده از آب سخت در تهیه غذا، باعث تغییر طعم غذا (طعمی نامطلوب) می‌شود. کارخانه‌های نوشابه‌سازی برای تهیه محصولات خود، سختی آب را می‌گیرند یا از آبی که سختی کمی دارد، استفاده می‌کنند.

برخلاف این تصور که مصرف آب سخت، باعث تشکیل سنگ کلیه می‌شود باید گفت در حال حاضر هیچ‌گونه رابطه‌ای میان پیدایش سنگ کلیه و سختی آب گزارش نشده است. نوشیدن این نوع آب‌ها، نه‌تنها از نظر سلامت برای بدن ضرری ندارد بلکه مفید هم هست. آب سخت به دلیل املاح کلسیمی که دارد به اگزالات وصل و مانع جذب آن به وسیله خون می‌شود. البته اگزالات باعث تشکیل سنگ کلیه می‌شود بنابراین تنها افراد مبتلا به سنگ کلیه که در مناطق کویری مانند قم، اصفهان و... زندگی می‌کنند، باید نوشیدن آب سخت برایشان نگران‌کننده باشد.

با توجه به اینکه بدن روزانه تقریبا به 1000 میلی‌گرم کلسیم نیاز دارد، بسیاری از افراد با مصرف غذا هم نمی‌توانند این مقدار کلسیم موردنیاز را تامین کنند. آب سخت متوسط ‌حدود 100 تا 150 میلی‌گرم در لیتر کلسیم دارد، بنابراین اگر روزی 2 لیتر آب نوشیده شود، مقداری از کلسیم مورد نیاز از این طریق تامین خواهد شد. البته سختی آب در مناطق مختلف متفاوت است و عدد ثابتی نمی‌توان برای آن مشخص کرد اما به طور متوسط در آب سخت، 100 تا 150 میلی‌گرم کلسیم وجود دارد. نوشیدن این آب‌ها در پیشگیری از پوکی استخوان موثر است و باعث بهبود تراکم استخوان می‌شود. حتی کلسیم دریافت‌شده از مصرف آب سخت در مبتلایان به فشارخون باعث کاهش فشارخون می‌شود. البته در دوسوم افراد مبتلا به فشارخون، دریافت 1000 میلی‌گرم کلسیم از طریق آب و غذا می‌تواند در کاهش فشارخون نقش داشته باشد.





طبقه بندی: شیمی اول دبیرستان، 
برچسب ها: شیمی اول دبیرستان، آب سخت،
دنبالک ها: آموزش علوم سوم راهنمایی و اول دبیرستان،
ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : سه شنبه پنجم دیماه سال 1391

قانون بویل

رابطهٔ بین فشار و حجم یک گاز در ۱۶۶۲ میلادی توسط رابرت بویل (Robert Boyle) اندازه گیری شد. بویل متوجه شد که افزایش فشار وارد شده بر یک گاز با کاهش حجم آن متناسب است. اگر فشار دو برابر شود، حجم به نصف کاهش می‌یابد. اگر فشار سه برابر شود، حجم به یک سوم حجم اولیه اش می‌رسد. قانون بویل می‌گوید که در دمای ثابت، حجم گاز با فشار رابطهٔ عکس دارد:

V \propto \frac{1}{P}

قانون شارل

رابطهٔ بین حجم و دمای یک گاز در ۱۷۸۷ میلادی توسط ژاک شارل (Jacques Charles) مطالعه شد و نتایج او به طور قابل ملاحظه‌ای توسط شاگردانش ژوزف گیلوساک (Joseph Gay - Lussac) گسترش یافت. براساس این قانون حجم تمام گازها، در فشار ثابت، با دمای مطلق آن گاز رابطهٔ مستقیم دارد:

V \propto T

قانون گازهای ایده آل

در دما و فشار ثابت حجم یک گاز با تعداد مول‌های آن نسبت مستقیم دارد. حجم یک مول گاز نصف حجم اشغال شده توسط ۲ مول گاز می‌باشد. بنابراین قانون و قوانین بویل و شارل می‌توان گفت که:

V \propto (\frac{1}{P})(T)(n)

با استفاده از یک عدد ثابت می‌توان تناسب را به تساوی تبدیل کرد:

V=R(\frac{1}{P})(T)(n)

که از آن نتیجه می‌شود:

PV=nRT



طبقه بندی: شیمی اول دبیرستان، 
ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : سه شنبه پنجم دیماه سال 1391

مانومتر

مانومتر

 

مانومتر وسیله ای برای اندازه گیری فشار است. نمونه ی معمولی مانومتر، شامل یک لوله ی U شکل از جنس شیشه است که با مقداری مایع پر شده است که معمولاً مایع مربوطه ،جیوه می باشد( به علت دانسیته ی بالا ). البته نمونه های دیجیتالی آن نیز در حال حاضر موجود می باشند.

 

مانومتر

 

 

مانومتر

 

مورد (1):

در این شکل هر دو پایانه ی لوله در مقابل جو باز هستند. بنابراین هر دو نقطه ی A و B در مقابل فشار جو قرار دارند و همچنین هر دو نقطه دارای ارتفاع عمودی هستند.

 

مانومتر

 

مورد (2):

در این شکل بالای لوله در قسمت چپ بسته شده است. ما تصور می کنیم که در این جا یک نمونه گاز در پایانه ی بسته ی لوله قرار دارد. طرف راست لوله در مقابل جو، باز نگه داشته شده است. بنابراین نقطه ی A ، در فشار جو قرار دارد. نقطه ی C، فشار گاز در پایانه ی بسته ی لوله است. نقطه ی B دارای فشار بیشتری از فشار جو می باشد که این مسئله مربوط به وزن ستون مایع با ارتفاع h می باشد. نقاط C و B دارای ارتفاع یکسانی هستند، بنابراین دارای فشار یکسانی نیز می باشند و فشار نقطه ی C برابر با فشار گاز در پایانه ی بسته ی لوله می باشد.

بنابراین در این شکل، فشار گازی که در پایانه ی بسته ی لوله به دام افتاده است، بیشتر از فشار جو می باشد.

 

مانومتر

 

مورد (3):

نمونه ی دیگری از مانومتر که در آن قسمت بالای طرف چپ بسته شده است. شاید این طرف لوله شامل یک گاز و یا شاید شامل محیط خلأ باشد. نقطه ی A در فشار جو قرار دارد. نقطه ی C دارای فشار گازی است که در پایانه ی بسته قرار دارد و یا شامل یک محیط خلأ با فشار صفر می باشد.

چون نقطه ی B دارای ارتفاع یکسانی با نقطه ی A است، بنابراین بایستی در فشار جو نیز قرار گرفته باشد. اما فشار در B مجموع فشار در C به اضافه ی فشار اعمال شده به وسیله ی وزن ستون مایع با ارتفاع h در لوله است.

بنابراین نتیجه می گیریم که فشار در C، کم تر از فشار جو می باشد. اگر پایانه ی بسته ی لوله شامل محیط خلأ باشد، فشار در نقطه ی C، صفر است و فشار جوی برابر با فشار اعمال شده از طریق ستون مایع با ارتفاع h است. در این شکل، مانومتر می تواند به عنوان یک بارومتر برای اندازه گیری فشار جو مورد استفاده قرار گیرد.

 

مانومتر

 

به دست آوردن رابطه ی فشار ستون مایع :

 

مانومتر

نیرویی که از طریق ستون مایع اعمال شود را به صورت زیر در نظر می گیریم :

 

F = mg

 

همان طور که می دانید فشار به صورت نیروی اعمال شده بر سطح تعریف می گردد که در SI دارای واحد پاسکال می باشد:

P = F / A

 

جرم استوانه به صورت حاصل ضرب چگالی در حجم به دست می آید:

 

مانومتر

 

حجم استوانه نیز از حاصل ضرب سطح A در ارتفاع h به دست می آید:

 

مانومتر

بنابراین فشار P می شود:

 

مانومتر

 

در نتیجه اگر چگالی، ارتفاع و شتاب گرانشی بر حسب واحد های SI به دست آیند، فشار بر حسب پاسکال به دست خواهد آمد. توجه کنید که مقدار فشار مستقل از سطح استوانه می باشد.

جهت یادگیری بیشتر آزمایش زیر را انجام دهید.

 





طبقه بندی: شیمی اول دبیرستان، 
ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : سه شنبه پنجم دیماه سال 1391

برای اندازه گیری هوا از دستگاهی به نام فشار سنج یا بارومتر جیوه ای استفاده می شود.

 به این ترتیب كه لوله ای به طول یك متر كه یك سر آن بسته است را پر از جیوه كرده و به صورت واژگون درون جیوه یك ظرف فرو می بریم، آن گاه جیوه درون لوله تا آنجا پایین می آید كه فشار ناشی از وزن ستون جیوه برابر فشار هوا شود. اگر این آزمایش در سطح دریای آزاد انجام شود، ارتفاع ستون جیوه 76 سانتی متر خواهد بود ولی اگر در محلی كه بالاتر از سطح دریای آزاد قرار دارد انجام شود، ارتفاع ستون جیوه كمتر خواهد شد.

چون ارتفاع ستون جیوه به فشار هوا بستگی دارد پس معیار خوبی برای اندازه گیری فشار هوا است.

این فشار سنج نخستین بار توسط توریچلی ساخته شده است.

اوانجلیستا توریچلی (1647-1608)

توریچلی یک فیزیکدان و ریاضیدان ایتالیایی بود که اساس بارومتر را کشف کرد. او یک لوله شیشه ای دراز و پر از جیوه را که یک سرش بسته شده بود ، به صورت وارونه درون ظرفی پر از جیوه قرار داد. فشار هوای مؤثر بر سطح جیوه درون ظرف ، جیوه درون لوله را در ارتفاع 760 میلی متری نگه داشت . وزن ستون جیوه مساوی فشار جو یا اتمسفر بود .

اواجلیستا توریچلی

 اگر چگالی جیوه 13600 kg/m3و شتاب جاذبهو ارتفاع ستون جیوه در سطح دریای آزاد برابر 76 سانتی متر باشد، فشار كه ستون جیوه در سطح A ایجاد می كند از رابطه زیر به دست می آید.

 P = ρgh

  ۱۰۵ P = ۱۳۶۰۰ × ۹/۸۱ × ۰/۷۶ = ۱/۰۱ × ۱۰۵= pa

 این فشار یك اتمسفر (atm) نامیده می شود.

در نتیجه فشار هوا در سطح دریای آزاد برابر 105 پاسكال یا یك اتمسفر است.

گاهی اوقات به جای محاسبه ρgh فشار را بر حسب ارتفاع ستون جیوه بیان می كنند. بنابراین فشار هوا در سطح دریای آزاد برابر 76CmHg (سانتی متر جیوه) و یا 760mmHg (میلی متر جیوه) است.

 مثال: شهر تهران به طور متوسط در ارتفاع 1400 متری از سطح آزاد دریا قرار دارد، فشار هوا در آن چند میلی متر جیوه و چند پاسكال است.

پاسخ: می دانیم كه به ازای هر 10 متر یك میلی متر جیوه از فشار هوا كم می شود.

 یعنی فشار هوا در تهران 140 میلی متر جیوه از فشار هوا در سطح آزاد دریا كم تر است پس

۷۶۰ - ۱۴۰ = ۶۲۰ mmHg

  برای آنكه فشار را به پاسكال تبدیل كنیم از فرمول زیر استفاده كنیم.

 p = ۱۳۶۰۰

g = ۹/۸

h = ۶۲۰ mm = ۰/۶۰ m

 




طبقه بندی: شیمی اول دبیرستان، 
ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : سه شنبه پنجم دیماه سال 1391

خواص کلی اسیدها و بازها

 

خواص کلی اسیدها و بازها

 

کار کردن با اسیدها:

اسیدها ویژگی های مشترک زیادی دارند:

·  مزه ی ترش دارند.

·  رنگ برخی از مواد را تغییر می دهند (این مواد را شناساگر می گوییم).

·  شامل هیدروژن (H) هستند که می تواند با یک فلز جایگزین شود.

·   بازها را خنثی می کنند.

 

اما واقعا اسید چیست؟

قبلا برای تعریف اسیدها از ویژگی های اسیدی استفاده می شد. اما با مفهوم جدیدی از اتم، تعریف متفاوتی از اسیدها به کار می رود.

می دانید که هسته ی یک اتم دارای پروتون هایی با بار مثبت است. اسیدها پروتون هایی به صورت یون های (H+)  در محلول آزاد می کنند و برای همین است که می‌گوییم:

 اسید، ماده ای است که پروتون های خود را به دیگر مواد "می بخشد".

اسیدها دهنده های پروتون هستند. قدیمی ترین اسیدهای مورد استفاده در صنعت،   اسید سولفوریک (H٢SO٤)، اسید نیتریک (HNO٣) و اسید هیدروکلریک (HCl) هستند.

 

خواص کلی اسیدها و بازها

دو اسید اولی (اسید سولفوریک و اسید نیتریک) نباید هیچ گاه در آزمایشات خانگی به کار روند زیرا بسیار خطرناک هستند. این دو اسید به پوست آسیب می رسانند و اگر نزدیک چشمتان قرار بگیرند، ممکن است برای بینایی شما هم خطرناک باشند.

 

خواص کلی اسیدها و بازها
خواص کلی اسیدها و بازها

 

کار کردن با بازها:

·    بازها مزه ی تند و تیز و تلخ می دهند.

·    رنگ شناساگرها را تغییر می دهند.

·    شامل ترکیبی از اتم های اکسیژن و هیدروژن هستند که هیدروکسیل (OH) نامیده می شوند.

·    اسیدها را خنثی می کنند.

 

اما واقعا یک باز چه خصوصیاتی دارد؟

زمانی که یک باز در آب حل می شود، یون های هیدروکسیل (OH- ) با بار منفی را آزاد می کند. زمانی که باز خنثی می شود، این یون ها پروتون های با بار مثبت دیگر مواد را می گیرند یا "می پذیرند".

 

 باز، ماده ای است که با گرفتن و ترکیب شدن با پروتون های دیگر مواد، با آن ها واکنش می دهد. بازها پذیرنده های پروتون هستند. مهم ترین بازها هیدروکسید سدیم ("قلیاNaOH)، هیدروکسید آمونیوم ("آمونیاکNH٤OH) و هیدروکسید کلسیم ("آهک مردهCa(OH)٢ ) هستند.

 

خواص کلی اسیدها و بازها

هیدروکسید سدیم کاربردهای خانگی زیادی دارد و برای تمیز کردن لوله های ظرفشویی و فاضلاب به کار می رود (نام صنعتی آن Drano است). در آزمایش های خود از این ماده با احتیاط استفاده کنید.

 

هیچ وقت به محلول های قلیایی به طور مستقیم دست نزنید؛ زیرا چربی طبیعی پوست را حل می کند و به پوست آسیب می رساند. اگر مواد قلیایی به چشم شما برخورد کرد، با مقدار زیادی آب شستشو دهید.

 

خواص کلی اسیدها و بازها
خواص کلی اسیدها و بازها


ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : سه شنبه پنجم دیماه سال 1391

قدرت اسیدها و بازها

قدرت اسیدها و بازها

در این مطلب می خواهیم بدانیم به طور کلی، قدرت اسیدها و بازها چگونه تعیین می شود و این موضوع چه تأثثیری در انجام واکنش ها و نتایج آن ها دارد.

خواص عمومی اسیدها:

 

- با فلزات واکنش می دهند.

- دارای pH پایینی هستند.

- زمانی که فنل فتالئین ( یک شاخص برای تعیین اسید و باز ) در حین تیتراسیون به محلول اسیدی اضافه می شود، محلول شفاف باقی می ماند.

 ***  تیتراسیون، فرایندی شیمیایی است که مقدار مشخصی از ماده ی اصلی نمونه ی حل شده با افزودن مقدار دقیق و مشخص از یک ماده ی حل شده ی دیگری معین می شود. محلول با غلظت معلوم به تدریج به محلولی که ناشناخته است، اضافه می شود( این کار با استفاده از یک بورت انجام می گیرد که یک لوله آزمایش دراز با دریچه ای در انتهای خود است ). این کار تا زمانی انجام می گیرد که به نقطه ی هم ارزی (نقطه ی پایان) برسد. مقدار ماده ی ناشناخته در این حالت می تواند محاسبه شود. نقطه ی هم ارزی با تغییر خاصی معین می شود. به عنوان مثال، از رنگ ماده ی شاخص مانند لیتموس یا خاصیت الکتریکی.

 

چه عاملی باعث ضعف یا قدرت اسیدها می شود؟

اسید قوی، اسیدی است که به آسانی تجزیه شود تا یون های هیدروژن تشکیل دهد. اسید ضعیف به راحتی نمی تواند تجزیه شود؛ بنابراین نمی تواند یون های هیدروژن را به راحتی تشکیل دهد.

پس عامل قدرت اسیدها تجزیه ی آسان و رها کردن یون هیدروژن است.

اسیدهایی مانند اسید استیک (HC2H3O2)، اسید هیدروفلوئوریک (HF)، اسید نیتروس ( اسیدی ناپایدار که فقط در محلول و به شکل نمک های نیترات شناسایی می شود( HNO2 ) جزو اسیدهای ضعیف هستند.

در شکل زیر تجزیه ی اسید استیک را مشاهده می کنید.

 

قدرت اسیدها و بازها

 

اسیدهایی مانند اسید هیدروکلریک (HCl)، اسید سولفوریک (H2SO4) و اسید نیتریک (HNO3) اسیدهایی قوی هستند.

 

خواص عمومی بازها:

 

- الکترولیت هستند.

-  سطح pH آن ها بالاست.

-  زمانی که فنل فتالئین در هنگام تیتراسیون به محلول بازی اضافه شود، رنگ محلول، صورتی خواهد شد.

 

چه عاملی باعث ضعف یا قدرت بازها می شود؟

همانند یک اسید قوی، باز قوی به راحتی تجزیه می شود و یون های هیدروکسید تشکیل می دهد نه هیدرونیوم. باز ضعیف نمی تواند یه راحتی تجزیه شود؛ بنابراین نمی تواند به آسانی یون های هیدروکسید تولید کند.

پس عامل قدرت بازها تجزیه ی آسان و رها کردن یون هیدروکسید است.

بازهایی مانند آمونیاک (NH3)، یون فسفات ( -PO4) و آب (H2O) ضعیف هستند.

بازهایی مانند هیدروکسید سدیم (NaOH)، هیدروکسید پتاسیم (KOH) و اکسید کلسیم (CaO) بازهایی قوی هستند.

در شکل  زیر مثالی از انتقال پروتون را می بینید:

 

قدرت اسیدها و بازها

استفاده از مفهوم جفت های مزدوج اسید و باز به ما اجازه می دهد تا نظر خود را راجع به قدرت نسبی اسیدها و بازها به راحتی بیان کنیم.

در جدول زیر غلظت یون هیدروژن و سطح pH را برای برخی مواد می بینیم:

 

قدرت اسیدها و بازها

 

منظور از درانو (Drano) نوعی ماده است که برای تمیزی و باز کردن لوله ها و فاضلاب به کار می رود.

در جدول زیر نیز افزایش قدرت برخی اسیدها و بازها را مشاهده می کنید:

در ضمن، اسید و باز مزدوج هر کدام از مواد نیز در کنار آن نوشته شده است.

 

قدرت اسیدها و بازها

 

از طرف دیگر، واژه ی قوی یا ضعیف برای اسیدها و بازها به معنای توانایی آن ها برای هدایت جریان الکتریسیته است. اگر اسید یا باز قوی است، الکتریسیته را به طور قوی هدایت می کند و بالعکس.

 

اثبات تجربی رسانندگی اسید و باز:

با استفاده از یک لامپ و یک مدار ساده می توان این مطلب را به خوبی درک کرد. این مدار با محلولی که شامل مقادیر زیادی یون است، کامل خواهد شد. اگر از اسیدی مانند HCl در محلول هدایت جریان الکتریسیته استفاده شود، لامپ بسیار پرنور روشن خواهد شد. اگر مدار با محلولی که شامل هیچ یونی نیست یا تعداد کمی یون دارد، کامل شود، محلول مورد نظر الکتریسیته را هدایت نخواهد کرد یا به طور ضعیف رسانای جریان الکتریسیته خواهد بود. به عنوان مثال، اسید استیک باعث این ضعف می شود.

قدرت اسیدها و بازها

اصل رسانایی:

اسید یا بازی که جریان الکتریسیته را به طور قوی هدایت می کند، شامل مقادیر زیادی یون است و اسید یا باز قوی نامیده می شود.

 

قدرت پیوندی:

قدرت پیوندی اسیدها و بازها توسط مقادیر نسبی یون ها یا مولکول های آن ها در محلول معین می شود. پیوندها به صورت زیر نشان داده می شوند:

    باز         اسید

H-A      M-OH

که A یون منفی است و M یون مثبت است. اسیدهای قوی، یون های زیاد در محلول دارند؛ بنابراین پیوندهایی که H و A را متصل به هم نگه می دارند، باید ضعیف باشند. یعنی اسیدهای قوی به آسانی به یون های خود تجزیه می شوند.

اسیدهای ضعیف، بیش تر در محلول مولکول رها می کنند و تعداد یون های آن ها در محلول کم تر است؛ بنابراین پیوندهای نگه دارنده ی H و A  باید قوی باشند. اسیدهای ضعیف به راحتی نمی توانند به یون های خود تجزیه شوند اما مولکول های آن ها متصل به هم باقی می ماند.



ارسال توسط مهدی نوری زاده
مرتبه
تاریخ : جمعه یکم دیماه سال 1391
در ادامه مطلب!

ادامه مطلب
ارسال توسط مهدی نوری زاده
آرشیو مطالب
نظر سنجی
نحوه ورود شما به وبلاگ؟







صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ